Ταχυλαλία σε Παιδία και Ενήλικες

Ταχυλαλία σε Παιδία και Ενήλικες

Χαρακτηριστικά

Η Αμερικάνικη Ένωση Ομιλίας, Λόγου, και Ακοής (American Speech-Language and Hearing Association – ASHA), έχει ορίσει την ταχυλαλια ως μια διαταραχή του ρυθμού της ομιλίας, η οποία χαρακτηρίζεται από γρήγορη ή/και δυσρυθμική ομιλία, αρθρωτικά ή/και φωνολογικά λάθη αλλά και ελλειμματική προσοχή.

Η αιτιολογία της ταχυλαλίας, όπως και του τραυλισμού, δεν έχει πλήρως εξακριβωθεί. Πιο κάτω παραθέτω μερικές από τις αιτιολογίες της ταχυλαλίας έτσι όπως δόθηκαν από επιστήμονες μέσα από μελέτες που έχουν κάνει διαχρονικά και σχετίζονται με την διαταραχή της ταχυλαλίας.

-WEST: Η ταχυλαλια είναι μια παραλλαγή του τραυλισμού

-ARNOLD (1974): Οφείλεται σε εκ γενετής γλωσσική αδυναμία

-WEISS (1964): Οφείλεται στη μη φυσιολογική λειτουργία των κεντρικών μηχανισμών της γλώσσας

-LIEBMAN: (α) Η κινητικού τύπου διαταραχή της ταχυλαλίας οφείλεται σε κιναισθητικές, σωματικές και κινητικές ανωμαλίες. (β) Η προληπτικού τύπου ταχυλαλία οφείλεται σε ακουστικές ανωμαλίες. Και στις δυο περίπτωσης ταχυλαλίας συνυπάρχουν και χαρακτηριστικά στοιχεία άλλων διαταραχών, των οποίων η διάγνωση είναι δύσκολη μεν, αλλά απαραίτητη για την εφαρμογή της σωστής θεραπείας.

-SEEMAN (1974): εντοπίζει τις κινητικές ανωμαλίες που συνοδεύουν τα συμπτώματα της ταχυλαλίας και τις ανάγει σε διαταραχές του στριοπαλλιδικού συστήματος.

-KNURA (HANDBUCH): Οφείλεται στις πρώιμες κεντρικές βλάβες, καθώς επίσης και την επίδραση φυσικών παραγόντων.

-LUCHSINGER (1963): Προτείνει να υπάρχει η διάκριση της ταχυλαλίας από την «καθαρή ταχυλαλία», η οποία δεν αποτελεί γλωσσική διαταραχή αλλά είναι ένα χαρακτηριστικό που το έχουν πολλοί άνθρωποι και συνίσταται στη γρήγορη-ρέουσα και χωρίς εμπόδια ομιλία.

Μέσα από έρευνες που έχει κάνει ο Lettmayer σχετικά με την προσωπικότητα του ατόμου με ταχυλαλία, ισχυρίζεται ότι πρόκειται για άτομα απότομα, άστατα, που τα διακρίνει η επιπολαιότητα και τα χαρακτηρίζει η αφηρημάδα. Λόγω της μειωμένης προσοχής και συγκέντρωσης, τα ακουστικά ερεθίσματα δεν εντυπώνονται. Επίσης, κατά τη διάρκεια του λόγου δεν πραγματοποιείται μια προηγούμενη εσωτερική σύλληψη του λόγου, όπως συμβαίνει στους κανονικούς ομιλητές, με αποτέλεσμα η προσπάθεια για συνεχή λόγο να επισπεύδει το ρυθμό ομιλίας και συνέπεια αυτού είναι να έχουμε ταχυλαλία.

Σε άλλες έρευνες που έχει κάνει ο Weib, μας πληροφορεί ότι αυτό τα άτομα με ταχυλαλία δεν σκέφτονται με συγκεκριμένες λέξεις, αλλά αφηρημένα. Η διαταραχή αυτή της ομιλίας έχει αντίκτυπο και στις κινήσεις του σώματός του, οι οποίες είναι απότομες, βιαστικές, χωρίς ρυθμό. Είναι δυσκίνητο άτομο στις χορευτικές φιγούρες και στις γυμναστικές ασκήσεις.

Χαρακτηριστικά κλινικής εικόνας ενός ατόμου με ταχυλαλια:

  • Μιλάει ”πάρα πολύ γρήγορα” σαν συνολική εντύπωση ή με βάση τον αριθμό των συλλαβών ανά λεπτό.
  • Ακούγεται “άρρυθμος”.
  • Οι παύσεις του είναι είτε πολύ σύντομες, είτε διαρκούν πολύ ή είναι τοποθετημένες εσφαλμένα.
  • Μπερδεμένη, αποδιοργανωμένη γλώσσα ή επικοινωνιακές δεξιότητες.
  • Μικρή επίγνωση των προβλημάτων ευχέρειας και ρυθμού που αντιμετωπίζει.
  • Προσωρινή βελτίωση όταν του ζητηθεί να “επιβραδύνει” ή “να δώσει προσοχή” στην ομιλία (ή όταν μαγνητοφωνείται).
  • Εσφαλμένη ή ασυνάρτητη προφορά των ήχων ομιλίας ή παράλειψη των μη τονισμένων συλλαβών σε μεγαλύτερες λέξεις.
  • Ομιλία που είναι δύσκολο να κατανοηθεί.
  • Ύπαρξη συγγενών που τραυλίζουν ή παρουσιάζουν ταχυλαλία.
  • Κοινωνικά ή επαγγελματικά προβλήματα που προκύπτουν από τα συμπτώματα της ταχυλαλίας.
  • Μαθησιακές δυσκολίες που δεν σχετίζονται με νοητική υστέρηση.
  • Κακός γραφικός χαρακτήρας.
  • Διάσπαση προσοχής, υπερκινητικότητα ή ελλειμματική προσοχή.
  • Δυσκολίες στην ακουστική αντίληψη.

Πώς γίνεται η διάγνωση της ταχυλαλίας;

Η διαδικασία αξιολόγησης είναι συχνά αρκετά εκτεταμένη και μπορεί να απαιτηθούν περισσότερες από μια συνεδρίες. Μπορεί επίσης να απαιτηθεί η συμβολή άλλων ειδικών, όπως οι εκπαιδευτικοί, οι λογοθεραπευτές, οι ειδικοί παιδαγωγοί, οι ψυχολόγοι, ή νευρολόγοι. Κατά την αξιολόγηση, θα πρέπει προφανώς να ληφθεί υπόψη το πρόβλημα ταχυλαλίας, καθώς επίσης και κάθε πρόβλημα που μπορεί να συνυπάρχει, όπως είναι το στοματο-κινητικό και το γλωσσικό πρόβλημα, η δυσκολία στην προφορά και τη μάθηση ή τα κοινωνικά προβλήματα. Εάν το άτομο με ταχυλαλία βρίσκεται σε σχολική ηλικία, θα  είναι καλή ιδέα να γίνει μία ολοκληρωμένη δοκιμή ακαδημαϊκής επίδοσης (π.χ., μαθηματικά, γραφή και ανάγνωση).

 Πηγή: https://logopathologos.com

                                            Δελήγιαννη Φωτεινή,

                                                                          Λογοθεραπεύτρια